บล็อคของสาวโบราณนามว่า 'สำรอง' เจ้าค่ะ

วันนี้เปิดเทอมวันแรกคะ สำรองสนุกมาก

เพื่อนใหม่เข้ามา ๕ คน

มีชาย ๔ หญิง ๑   

ผู้ชาย ๔ คนอยู่กลุ่มสำรองหมดเลย ส่วนผู้หญิงเขาไปอยู่อีกกลุ่มแล้ว

สรุปแล้ว.. ห้องสำรองมีนักเรียนทั้งหมด ๔๙ คนคะ

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

จะขี่คอกันเรียนแล้วละคะ   

ตอนนี้เพื่อนกลุ่มสำรองก็มี สำรอง , มะปราง , ใหม่ , ไข่มุก , เฟิร์น , เต๋ , ดิว , ต้าร์ , ฮาร์ท , เบส , บอส , กด

๑๒ ชีวิต...  วุ่นวายมาก ชีวิตสำรองไม่เคยวุ่นวายขนาดนี้มาก่อน

แล้วเพื่อนใหม่ที่ย้ายเข้ามา หน้าตาก็แบบ... รุ่นน้องกรี๊ดกร๊าด   

พอพักเที่ยงสำรองเดินไปกินข้าวที่โรงอาหาร ก็เดินไปทั้งกลุ่มนั้นแหละ

แต่ระหว่างทางจะถูกจ้องด้วยสายจากน้องๆ ทั้งหลาย (ที่น่ากลัวไม่น้อย)

มันทำให้สำรองรู้สึกกลืนน้ำลายลำบากคอจริงๆ   

วันนี้ก็ไม่ได้เรียนอะไรทั้งวันเลย เพราะอาจารย์เค้ายังวุ่นวายอยู่กับวิชาเพิ่มเติมและชุมนุมบ้าบอต่างๆ

สำรองกับเพื่อนๆ เลยนั่งโฟ่วแตกกันเมามัน ไม่พอ.. ยั่งจะมานั่งเล่นเกมส์บ้าบอกันอีก    

สำรองอยากจะขอพูดถึงเพื่อนใหม่ที่ย้ายเข้ามาหน่อยนะ แบบ... เผา!  

ต้าร์... สำรองถามแบบจริงจัง ที่ต้าร์ทำไปอ่ะ เพราะเห็นว่าสนุกสนานหรือว่า.. ต้าร์เป็นแบบจริงจัง คือไม่ใช่สำรองไม่ชอบนะ สำรองชอบมากกกกก แต่มันจะทำให้เลือดวายในตัวสำรองพุ่งเกินขีดจำกัด สำรองจะเป็นลมเอานะค่ะ (- -")  

บอส... ไม่พูดก็ไม่มีว่าหรอกนะเพื่อนชาย อย่าให้ฉันได้ตาโตเหมือนเธอ อย่าให้ฉันได้ตาสองชั้นเหมือนเธอนะ! ไม่งั้นสำรองจะสวยให้ดู ชิช๊ะ! มาว่าได้ไงว่าสำรองหลับ สำรองไม่ได้หลับ!! แค่ตามันตี่ (ไปหน่อยเอง)  

เบส... เพื่อนชาย.. หนูจะพูดอะไรนี่คิดถึงจิตถึงใจคนฟังอย่างสำรองหน่อยสิ พูดอะไร๊~~

"ใส่เกาะอก"

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า  

ฮาร์ท... หนูเป็นคนดีของสังคมจริงๆ พ่อคนดีฝังในจริงๆ รัศมีเปล่งประกายเลยทีเดียว เป็นผู้ชายที่.. สำรองไม่เคยเจอมาก่อนเลยในชีวิตนี้ สุภาพ แล้วก็ น่ารักมากกกก ว่่านอนสอนง่าย เป็นเด็กดีของกลุ่มสำรองแบบนี้ต่อไปนะ  

กด... ลูกฉัน!! ไปอยู่ ม.๔ ซะได้  (- -") เหงาไหมลูก? 

เห็นว่าทั้งห้องมีผู้ชาย ๒ คนใช่ไหม?  น่าสงสารจริงๆ (ฮ่าๆๆๆ)

อีกคนลูกก็บ่นว่าหน้าเหมือน 'คนเล่นของ' น่าสงสารจริงๆ นะค่ะลูก     

 

 

หวังว่าปีนี้คงจะได้เกรด ๓ มาครอบครองนะ ถ้าไม่ได้นี่เครียดกันเลยทีเดียว (- -*)      

 

 

 

 

 

ต้องตั้งใจเรียนแล้วนะโฟ้ยยยยยยยยยยยยย!!!!~

(บอกตัวเองรอบที่พัน (ล้าน)  - -")

 

เมื่อวันที่ ๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑

สำรองไปดูหนังเรื่อง  IRON MAN มาละ

อย่าเรียกเขาว่าไอ้เตารีดอีกเลยนะ

 

พอดูเสร็จแล้ว สำรองกับท่านแม่ก็เดินดูของในซูเปอร์มาเก็ตนิดๆ หน่อยๆ

(อันที่จริงก็ไม่หน่อยเท่าไรนะ )

สำรองกับน้องสาวและน้องชายก็วุ่นเวิ่นกันอยู่ในนั้นนั่นละ ท่านแม่ก็เลือกดูของอย่างอารมณ์ดี

พอคิดตังเสร็จเรียบร้อย น้องสาวของสำรองก็เดินเข็นรถเข็นออกมา

ทางออกของโลตัสนี้อ่ะจะมีสองทาง มีตรง MK กับร้านซิ้มแอนด์แป๊ะ (S&P)

สำรองออกทาง MK ค่ะ

 

พอเดินออกมาก็ต้องเลี้ยวซ้าย เพื่อเดินอีก ๑๐ เมตรไปที่รถ แต่เผอิญ..

มีกลุ่มชาวบ้านนับรวมได้ ๑๐ กว่าคน กำลังนั่งกอสซิบกันอย่างเมามัน

สำรองเป็นคนดีค่ะ .. สำรองเลยเดินเลี่ยงลงจากฟุตบาทตรงนั้นเพื่อลงไปเดินที่ถนนแทน

น้องสาวสำรองก็เข็นรถเข็นคู่กันมากับสำรอง ...

สำรองก็เดินอ้อมเสาไปและ....

 

 

 

 

ปึ้ง!!!!!!!!!!

 

ในระยะร้อยหลารอบตัวสำรองจะต้องได้ยินเสียงสำรอง.. อ่อ...

 

'เดินชนป้ายที่บอกให้เลี้ยวซ้าย

 

.. อย่างแน่นอน ..

ชาวบ้าน ๑๐ กว่าคนที่นั่งอยู่ตรงป้ายนั้น.. เงียบสนิท..

แต่แก้มของพวกเขากำลังป่องออกเพราะกลั้นขำอยู่

 

เมื่อคืนก่อนสำรองมานั่งคิดทบทวนดู..

 

"ถ้าครั้งต่อไป.. สำรองเดินออกทาง MK อีก ... จะมีคนจำสำรองได้ไหมเนี่ย"

หวังว่าคงไม่มีใครจำหน้าสำรองได้นะ 

อายคนแถวนั้นจัง

 

 

'ความโง่มันไม่เข้าใครออกใครนะค่ะ โดยเฉพาะกับสำรองเนี่ย ที่เข้าแล้ว... ไม่ออกเลย'

 

 

 

.. เวลาเดินไปไหนมาไหน ทุกคนต้องดูดีๆ นะค่ะ ว่าแถวนั้นมีป้ายอยู่รึเปล่า ..

 

 

สำรองว่า.. คงไม่มีใครโง่เท่าสำรองอีกแล้วละค่ะ

โอ่ย.....  อายจัง  (-/////-)

*กระซิบ*

อ่านแล้วก็.. อย่าเล่าต่อให้ใครฟังนะค่ะ สำรองรู้สึกอายจริงๆ

 

 

 

วันอังคารที่ ๖ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑

วันนี้สำรองไปลงทะเบียนเรียนแล้วก็ซื้อหนังสือกับสมุดเรียนค่ะ

อันที่จริงมีประชุมด้วยละ แต่.. สำรองไม่เข้าไปนั่งฟัง เพราะว่าท่านแม่สำรองไม่มาประชุมด้วยค่ะ

อ่อ.. ท่านแม่กำลังติดพันหนังเรื่องหนึ่งอยู่ 

สำรองก็นั่งรอกับเพื่อนอยู่ที่หน้าหอประชุม และ..

สำรองก็ได้เจอกับเพื่อนสำรองที่ย้ายมาจากโรงเรียนอื่น

และ... เพื่อนของเพื่อนสำรองคนนั้น.... อ่อ.....   >///////<

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาคนนั้นจะเป็นเพื่อนของเพื่อนสำรอง อิฮ๊ายยย~

แต่เขาย้ายมาอยู่ห้องสาม* น่ะ แต่.. สำรองอยู่ห้องหก*

แต่ก็เอาเถอะนะ~  ... เป็นเืพื่อนกันสำรองก็ดีใจแล้ว   >//////<

ตอนที่ยืนคุยกันที่แถวลงทะเบียนเรียน เขาถามสำรองเรื่องลงทะเบียนด้วยละ

ซักพักเขาก็หายไปแล้วกลับมาพร้อมกับกระดาษอีกปึกนึง

เขาบอกให้สำรองช่วยหาเด็กห้องเจ็ด* หน่อย

สำรองก็ชี้นิ้วเรียวเหมือนน้ำเต้าไปที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนพิงเสาอยู่

เขาพูดกับสำรองว่าให้เอาไปใ้ห้เขาที เขาไม่กล้า เพราะว่าเป็นเด็กใหม่ไม่รู้จักใคร ทำนองนั้นแหละ

สำรองบอก เดินเข้าไปเลย บอกว่าอาจารย์ฝ่ายวิชาการฝากมาให้ เขาบอกไม่เอาๆ

แล้ว... เขาก็จับมือสำรองและบอกว่า 'งั้นไปด้วยกัน' 

 

 

 

 

 

อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า

>/////<

จับมือสำรองแบบไม่ได้ตั้งตัวแบบนี้ สำรองจะละลายเอานะค่ะ

>/////<

อะฮั้ง~ เป็นสาวเป็นนางพูดแบบนี้จะโดนลงหวายไหมเน้อ?

แต่...  เขาน่ารักนี่หน่า   >/////<

 

 

'สำรองแอบมองเขาตั้งแต่ ม.๒ แล้วนิหน่า'

>//////<

(ขนาดอยู่คนละโรงเรียนนะเนี้ย  )

เผอิญร้านข้าวตอนเช้าที่สำรอง น้องสาวน้องชาย และท่านแม่กินประจำ

เขาก็มากินประจำเหมือนกัน

>/////<

 

 

ปีนี้สำรองขึ้น ม.๕ แล้วละ  

ตอนลงทะเบียนสำรองยังคงเพลิดเพลินเจริญจิตอยู่เพลงจีนที่กำลังดังออกมาจากหูฟัง

สำรองเลยลงเรียนภาษาจีนไป.. แบบงงๆ

และ.. สำรองก็ลงเรียนภาษาญี่ปุ่นไป.. แบบเบลอๆ

มานึกได้อีกทีตอนที่ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีก ๒,๐๐๐ บาท เพื่อเรียนภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่น

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

*เอามือทึ้งหัวตัวเอง*

 

"แล้วตูจะเรียนไหวไหมเนี้ย"

 

 

หมายเหตุ* : ห้อง ๑ ห้องพิเศษ วิทย์ - คณิต - อังกฤษ

หมายเหตุ* : ห้อง ๒ และ ๓ ห้องธรรมดา วิทย์ - คณิต

หมายเหตุ* : ห้อง ๔ ห้องธรรมดา วิทย์ - คอมพิวเตอร์

หมายเหตุ* : ห้อง ๕ ห้องธรรมดา ศิลป์ - คำนวณ

หมายเหตุ* : ห้อง ๖ ห้องธรรมดา ศิลป์ - ภาษาอังกฤษ

หมายเหตุ* : ห้อง ๗ ห้องธรรมดา ศิลป์ - สังคม

หมายเหตุ* : ห้อง ๘ และ ๙ ห้องธรรมกา ศิลป์ - ทั่วไป*    

หมายเหตุ* : อันที่จริงสำรองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าศิลป์ทั่วไปคืออะไร

 

เมื่อคืนก่อน ของก่อน และของก่อนก่อน

ขณะนั้นเวลาประจวบเหมาะ.. ตี ๓ กว่า ไม่สิ..

อีก ๕ นาทีตี ๔.. มืออวบๆ ของสำรองกำลังนั่งพิมพ์ฟิกอย่างเมามัน

แต่ท้อง (ไม่) น้อยๆ ของสำรองกำลังส่งเสียงคำรามอย่างน่ากลัว

 

"ตูหิวววววววววววววววววว หิวววววววววววววววววววววว"

 

ประจวบเหมาะจริงๆ (อะเกน) สำรองอยากกินมาม่ารสชาติเปรี้ยวๆ

จึงยกบั้นท้ายของตัวเองออกจากเก้าอี้และเดินตรงไปที่ห้องครัว

คว้าเอาถ้วยมาม่าออกมาจากที่คว่ำจาน แล้วเดินไปหยิบห่อมาม่ารส "หมูสับ" ออกมาซองนึง

แกะห่อออกแล้วเทลงถ้วยโลดดดด แต่! ทว่า... มดแม่มมาจากไหนฟร่ะ มีงานเฟสติวาลกันรึไง

มือของสำรองยกถ้วยขึ้นมาดู... และพิจารณาดีๆ

 

"ไอ้หอยแครง!! มดแม่มเจาะห่อมาม่าตู"

 

หลังจากที่สบถเบาๆ สำรองเลยเทมาม่าดิบและมดทิ้งลงถังขยะทันที ก่อนจะเดินไปหยิบห่อใหม่มา

ถึงจะไม่ใช่เมียเจ้าของบริษัทมาม่า แต่สำรองก็เป็นผู้บริโภคละว่ะ!

แกะห่อที่สองใส่ถ้วย สองตา (ตี่ๆ) พิจารณาอย่างถี่ถ้วนว่ามีมดหรือไม่?  และมันก็ไม่มี

จึงเอาน้ำในขวดเทใส่ลงไปและถือถ้วยไปที่ไมโครเวฟ ก่อนจะชะงักอย่างสุดแรง...

'ไมโครเวฟ........................  เสีย'

 

จึงยืนหันรีหันขวางอยู่แค่เพียงชั่วเคี้ยวหมากแลเท่านั้น สายตาของสำรองหันไปเจอ!!

 

 

 

 

'เครื่องปิ้งขนมปังของคุณแม่อรวรรณ การันตีว่าสุกแน่นอน'

เครื่องเล็กขนาดกะทัดรัด ถ้วยใส่มาม่าน่าจะพอยัดเข้าไปได้อยู่

หลังจากที่พิจารณาเครื่องปิ้งขนมปังของคุณแม่อรวรรณอย่าง *เฉลียวฉลาดแล้ว

สำรองก็เปิดฝามันออก และยัดถ้วยเข้าไปทันที!!

 

ไอ้หอยกาบ..    ปิดฝาไม่ได้

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

*เอามือทึ้งหัวตัวเอง*

 

"ตูจะได้แด-กไหมเนี้ย!!"

 

หลังจากที่ยืนจดๆ จ้องๆ เครื่องปิ้งขนมปังของคุณแม่อรวรรณอย่างเฉลียวฉลาดอะเกน

สำรองเลยเปลี่ยนถ้วยใส่มาม่าให้เล็กลงกว่าเดิม... แต่เกือบล้น

สำรองจับมันยัดใส่เครื่องปิ้งขนมปังทันที โดยไม่ฟังคำร้องขอชีวิตจากเส้นมาม่าน้อยๆ

 

หลังจากที่ภายไป ๓ นาที.. สำรองเปิดตู้เย็นกะว่าจะหาอะไรกระแทกปากก่อนจะกินมาม่า

แล้วก็เจอกับ.....     !!!!!

 

 

 

'ไข่ไก่คุณแม่อำนวยนาถ สดใหม่จากบั้นท้ายไก่ทุกวัน'

มืออวบๆ ของสำรองหยิบไข่ไก่ออกมาจากที่วางไข่ในตู้เย็น และเดินไปที่เครื่องปิ้งขนมปัง

เปิดฝามันออกแล้ว ตอกไข่ใส่ถ้วยมาม่าอย่างไม่ใยดีต่อไข่แดงที่กำลังแตกและไหลเต็มถ้วย ก่อนจะปิดฝาเครื่อง

 

บิดเวลาเพิ่มไปอีก ๗ นาที...  เลขสวยกำลังดี

ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก..  ติ๊ง!!!

สำรองย่างสามขุมไปที่เครื่องปิ้งขนมปังทันที และ.....  หอยแครงอีกรอบ...

'ไข่แดงไม่สุก!!'

 

 

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

*เอามือทึ้งหัวตัวเองอะเกน*

ยืนมองผลงานตัวเองอย่างภาคภูมิใจ... มั้ง ก่อนจะเหลือบไปมองนาฬิกา

ตี ๔ กับอีก ๒๐ นาทีแล้ว หากไม่รีบกระแทกมันเข้าปากละก็..

'คุณแม่อรวรรณ.. จะต้องตื่นลงมากินกาแฟตอนเช้าอย่างแน่นอน..'

 

 

สำรองจัดการยกถ้วยมาม่าวางหน้าคอมทันที.. ตะเกียบสองอันคีบเส้นเข้าปาก..

'สยึมกึ๊ยส์จริงๆ'

สุดท้ายทนกินจนหมด... ล้างถ้วยเรียบร้อย ไม่เหลือหลักฐานให้คนอื่นรู้ว่าสำรองแอบกินมาม่า

หึ หึ

 

แล้วสำรองก็เดินมาปิดคอมและ .................. ขึ้นนอน

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงว่า...            ............................ ทำไมอ้วน

(- -")